.::Greek OP RPG::.

.::The Ultimate Forum Game::.
 
ΦόρουμΕγγραφήΣύνδεση
Σύνδεση
Ψευδώνυμο μέλους:
Κωδικός:
Να γίνεται η σύνδεση αυτόματα σε κάθε μου επίσκεψη: 
:: Έχω ξεχάσει τον κωδικό μου
Παρόντες χρήστες
1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 63, στις Τρι Μαρ 25, 2014 6:34 am

Μοιραστείτε | 
 

 [Αρχή-Παρελθόν] O Πιερότος του Βασιλιά

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Fossil
Civilian
Civilian
avatar

Posts : 20
Join date : 23/05/2014

ΔημοσίευσηΘέμα: [Αρχή-Παρελθόν] O Πιερότος του Βασιλιά   Τρι Ιουν 03, 2014 10:24 am

Παράθεση :
Όνομα Χαρακτήρα: Neri Cleva
Παράταξη: Πολίτης
Bounty: -
Φήμη: -
Τίτλος Ιστορίας: O Πιερότος του Βασιλιά
Προηγούμενη Ιστορία(Link): http://www.onepiecegr-rpg.com/t7487-topic

01. Θολά Νερά

Το βλέμμα του Faust απομακρύνθηκε από τον λευκοντυμένο άνδρα και στράφηκε προς τους καλεσμένους που είχαν αρχίσει ήδη να επιστρατεύουν το καλύτερο υποκριτικό τους ταλέντο και τα πιο επιτηδευμένα κροκοδιλίσια δάκρυα λίγο μετά την έναρξη της καύσης. Μεγαλωμένος μέσα σε αυτά τα όνομα είχε μάθει ότι ανάμεσα στην τάξη τους η ειλικρίνεια και η τιμιότητα σπάνιζε περισσότερο από τις αντίκες που πολλοί από τους ευγενείς ποθούσαν να αποκτήσουν για να τις προσθέσουν στις συλλογές τους.

Κανόνες, κανόνες και άλλοι κανόνες, πρέπει και δεν πρέπει, τι επιβάλλεται και μη. Μέσα στους σκούρους τοίχους του παλατιού και στα πλούσια στολισμένα δωμάτια, η ονειρική ζωή που περιγραφόταν μαγικά στα βιβλία χαρακτηριζόταν από άπλετη ανία. Πότε ήταν, αναρωτήθηκε, όταν πριν καν κλείσει τα δεκατέσσερα πρώτα χρόνια της ζωής του παρατήρησε πόσο άδεια ήταν στην πραγματικότητα η καθημερινότητα του. Μέρα με τη μέρα ένιωθε ένα σχοινί να τυλίγεται όλο και περισσότερο γύρω από το λαιμό του, σαν ένα αόρατο χέρι να έσφιγγε αργά και βασανιστικά το σχοινί.

Προσπαθώντας να ξεφύγει από το απαράλλαχτο πρόγραμμα του, η μόνη του ευχαρίστηση ήταν η άσκοπη περιπλάνηση στους διαδρόμους του ισογείου, εκεί που η κίνηση ήταν αδιάκοπη κι αγχώδης. Μερικές φιλοφρονήσεις από τις υπηρέτριες, τυπικές καλημέρες από του υπηρέτες που συνέχιζαν αδιάκοπα τη δουλειά τους. Και όπως για κάθε σπίτι καλής οικογένειας, ίσχυε κι εκεί ο άγραφος νόμος ότι αν ήθελες να μάθεις τα πιο κρυφά μυστικά πάνω στις σχέσεις των ανθρώπων της αυλής το καλύτερο μέρος για να το κάνεις ήταν η κουζίνα, εκεί που το μουρμουρητό και το κουτσομπολιό είχε γίνει συνήθεια. Άπειρες, άσκοπες πληροφορίες, που ακόμα και μέσα στο παιδικό μου μυαλό μπορούσαν να γίνουν χρήσιμα όπλα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Fossil
Civilian
Civilian
avatar

Posts : 20
Join date : 23/05/2014

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: [Αρχή-Παρελθόν] O Πιερότος του Βασιλιά   Παρ Σεπ 18, 2015 1:50 am

Μαθημένος στον τρόπο ζωής που όριζε η οικογένειά του, ένιωθε το χαμόγελο που σχημάτιζαν αναγκαστικά τα χείλη του να παγώνει όλο και περισσότερο επάνω στο πρόσωπό του. Το "μάλιστα", το "ευχαριστώ" και όλες αυτές οι λέξεις τυπικής ευγένειας ήταν το μόνιμο λεξιλόγιό τους και ο τρόπος να αποσπάσει επαίνους για την ένδειξη καλής συμπεριφοράς. Και τότε ανακάλυψε πως η γλώσσα ήταν το καλύτερό του όπλο. Μερικές λέξεις και μπορούσε να αντιμετωπίσει ακόμη και συνομήλικους του που προσπαθούσαν να του κάνουν δύσκολη τη ζωή. Πριν καν μπει στην εφηβεία συνειδητοποίησε ότι δεν χρειαζόταν να είναι δυνατός για να τα βάλει με τους αντιπάλους του, μπορούσε να πετύχει εξίσου καλά τον σκοπό του μαθαίνοντας να χειρίζεται μεγαλύτερούς τους. Μερικές του λέξεις και οι ενήλικες έκαμπταν και λικνίζοντας κατά πώς ήθελε ο ίδιος. Φυσικά και δεν θα μπορούσε το υπόδειγμα καλής συμπεριφοράς να ψεύδεται. Κάπως έτσι απέκτησε δύναμη και αυτόν τον ευχαριστούσε. Η γλώσσα του ήταν πιο ευέλικτη και πιο βελούδινη από κάθε άλλον μέσα στην αυλή του βασιλιά και σιγά-σιγά κατάφερε ακόμα και να αποκτήσει άτομα που τον ακολουθούσαν και πραγματοποιούσαν της επιθυμίες του.

Πότε ήταν όταν ένα βρώμικο, σκυθρωπό αγόρι έφτασε για πρώτη φορά μέσα στο κάστρο...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Fossil
Civilian
Civilian
avatar

Posts : 20
Join date : 23/05/2014

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: [Αρχή-Παρελθόν] O Πιερότος του Βασιλιά   Τετ Σεπ 23, 2015 8:22 am

...και μάλλον από τότε άλλαξε η μοίρα όλης της βασιλικής οικογένειας, όπως και της δικής του. Πεποισμένος ότι θα μπορούσε να αποκτήσει ακόμα έναν υποτακτικό πλησίασε τον συνομήλικό του ο οποίος έπρεπε να υπομείνει το βασανιστικό βούρτσισμα των καθαριστριών του σπιτιού. Τον έτριβαν, τον έτριβαν σαν να ήταν ό,τι πιο βρώμικο είχαν δει ποτέ του, μέχρι που το δέρμα του είχε αρχίσει να ξεφτύζει και άρχισε να φαίνεται ένα ροζοπό κομμάτι κρέας. Κι όμως δεν υπήρχε καμία αντίδραση. Σαν μία άψυχη μαριονέτα τις άφηνε να τον τρίβουν και να τον σκουπίζουν σαν να είχε αδειάσει από κάθε δική του θέληση. Και όταν τελικά του φόρεσαν τα καθαρά του ρούχα, αυτά που φορούσαν σε όλα τα παιδιά της υπηρεσίας μέσα στο σπίτι, τον άφησαν πίσω μόνο του, με τα μαλλιά του μισοσκουπισμένα και μία σφουγγαρίτσρα για να μαζέψει τα νερά που είχαν χυθεί στο πάτωμα.

Αυτή πίστευε ότι ήταν η ευκαιρία του να τον κερδίσει. Μετά μίας φόρεσε το βλέμμα της λύπησες που κέρδιζε κάθε ταλαιπωρημένο, του μίλησε για το πόσο καχύποπτο είναι το υπηρετικό προσωπικό, ότι μπορούσε να καταλάβει το φόβο που πρέπει να ένιωθε μέσα σε ένα ξένο μέρος, ότι θα μπορούσαν να γίνουν φίλοι. Η έλλειψη ανταπόκρισης τον πείραξε αλλά δεν τον αποθάρρυνε, συνέχισε κάθε μέρα να επισκέπτεται το περίεργο αγόρι που δεν είχε αρθρώσει ούτε μία λέξη ενώ εκείνος του έδειχνε τα κατατόπια. Πέρασε περίπου ένας μήνας έτσι ώσπου ήρθε η ανακοίνωση ότι σε λίγες ημέρες θα έπρεπε να μεταφερθεί στο στρατόπεδο εκπαίδευσης. Το νέο ήταν σχεδόν σοκαριστικό για τον νεαρό ευγενή. Κανένα παιδί υπηρεσίας δεν είχε μεταφερθεί για στρατιωτική εκπαίδευση από το σπίτι τους ως τότε.

"Ξέρεις, μπορώ να σε βοηθήσω," του είχε πει. "Αν τους πω ότι είσαι φίλος μου οι γονείς μου βοηθήσουν σίγουρα να σταματήσουν οι διαδικασίες. Δεν χρειάζεται να διστάζεις να μου το ζητήσεις. Μπορεί να φαίνεται παράξενο αλλά θα χρειαστώ μόνο μερικές λέξεις για να τους πείσω," δήλωσε περήφανα.
"Υπέροχο πράγμα τα λόγια. Μόνο που εσύ κερδίζεις τσέπες και συμφέροντα και όχι ψυχές..." απάντησε για πρώτη φορά το αγόρι καθώς σκούπιζε τον αυλόγυρο. "Αλήθεια. Έχεις χρησιμοποιήσει ποτέ με ειλικρίνεια τη λέξη φίλος;"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Fossil
Civilian
Civilian
avatar

Posts : 20
Join date : 23/05/2014

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: [Αρχή-Παρελθόν] O Πιερότος του Βασιλιά   Τετ Σεπ 23, 2015 8:33 am

Δεν πρέπει να είχε ξανανιώσει πιο ντροπιασμένος στη ζωή του ως τότε. Τα άψυχα μάτια του νεαρού φαινόταν σχεδόν επικριτικά. Λίγες μέρες αργότερα δύο στρατιώτες ήρθαν και τον παρέλαβαν. Παρακολούθησε όλη τη διαδικασία σχεδόν με ικανοποίηση. Όταν τα μάτια τους συναντήθηκαν κανένας δεν άρθρωσε έστω και μία λέξη αποχαιρετισμού. Τι είχαν να πουν άλλωστε; Βαθιά μέσα του ήξερε πως κανένας από τους δύο δε θεωρούσε τον άλλον φίλο. Κι αυτό τον σημάδεψε. Όσους συμμάχους κι αν είχε αποκτήσει μέσα στη χρυσή φυλακή του τα επόμενα χρόνια ποτέ δεν κατάφερε να εμπιστευτεί κάποιον ή μάλλον δεν είχε νιώσει καν έστω και ένα ψήγμα αυτού που ονόμαζαν εμπιστοσύνη. Και τότε συνάντησε την Λουίζα, είχε έρθει στο σπίτι τους ως εκπαιδευόμενη γιατρός.

Για τον νεαρό τότε εαυτό του το αίσθημα που ένιωσε όταν την αντίκρισε ήταν πρωτόγνωρο και σιγά-σιγά, όσο περισσότερο τη γνώριζε, τόσο η σκέψη της γέμιζε το μυαλό του. Δίπλα της ένιωθε πως δεν χρειαζόταν να υποκρίνεται κάτι που δεν είναι. Η δύναμη και το κύρος που αποζητούσαν οι άλλοι από αυτόν, ο ευγενής που κρατούσε πάμπολλα προνόμια δεν είχαν σημασία και δειλά-δειλά για πρώτη φορά στη ζωή του ένιωσε ότι μπορούσε να μοιραστεί τη ζωή του με κάποιον... Άλλα όμως του επιφύλαζε η μοίρα...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Fossil
Civilian
Civilian
avatar

Posts : 20
Join date : 23/05/2014

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: [Αρχή-Παρελθόν] O Πιερότος του Βασιλιά   Τετ Σεπ 23, 2015 8:40 am

Μέσα στο πλήθος, ένιωσε την αναπνοή του να βαραίνει. Παλιές αναμνήσεις που συχνά-πυκνά ξεπηδούσαν μέσα στο μυαλό του άρχισαν να προβάλλονται σαν εικόνες βιβλίου, μόνο που ήταν μέρος της δικής του ιστορίας. Το κολάρο του σακακιού του τον έπνιγε. Αγνοώντας μερικούς ψιθύρους και περίεργα βλέμματα άνοιξε δρόμο ανάμεσα σε θλιμμένες κόρες και υποψήφιους γαμπρούς που θεωρούσαν ότι ακόμη και μία κηδεία ήταν κατάλληλο μέρος για να βρούνε το κατάλληλο θήραμα. Νιώθοντας ότι είχε απομακρυνθεί πλέον αρκετά από τον κόσμο, εκεί που οι περίοπτες κολόνες έριχναν τη σκιά τους για να καλύψουν την ντροπιαστική του όψη ακούμπησε επάνω στην πιο ακριανή κι άφησε τον εαυτό του να κυλήσει προς τα κάτω ενώ ο ιδρώτας αυλάκωνε το πρόσωπό του και η αναπνοή του γινόταν ακόμη πιο γρήγορη.

Πέντε χρόνια είχαν περάσει από τότε και ακόμη μπορούσε να νιώσει αυτή την απαίσια αίσθηση στα δάχτυλά του. Έμπηξε τα νύχια του μέσα στις παλάμες του αλλά το αίμα που έτρεξε έκανε τις εικόνες όλο και πιο έντονες, όλο και πιο γλαφυρές μέσα στο μυαλό του...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
[Αρχή-Παρελθόν] O Πιερότος του Βασιλιά
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
.::Greek OP RPG::. :: ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΧΑΡΤΗΣ :: SOUTH BLUE SEA :: REIA ISLAND-
Μετάβαση σε: